منكر ( monkar ) ا . ع . ناشناخته ضد معروف . و كار زشت و شگفت . و منكر و نكير : نام دو فرشته پرسنده در گور . منكر ( monkar ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - بد و قبيح و زشت و ناشايسته و ناپسند و نامشروع و هر كارى كه هر كس بيند انكار كند . و ناشناخته . و نام فرشته پرسنده در گور . منكر ( monker ) ص . ع . انكار كننده و جحدكننده و جاهل . منكر ( monker ) ص - م ف . پ . مأخوذ از تازى - آنكه انكار مىكند و رد مىنمايد و قبول نمىكند و پسند نمىنمايد و مغبل و آنكه جهالت دارد و نمىداند . و آنكه بيزارى مىجويد و نفرت دارد و آنكه اعتماد بر كسى نمىكند و قول و اقرار وى را معتبر نمىشمارد . و ناسپاس و بىوفا . و زخم منكر : زخمى كه چاره‌پذير نباشد . منكر ( monakkar ) ص . ع . غير معين و غير محقق . منكرات ( monkar t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى نامشروع و نامطبوع و ناراست و ناحق . منكرات الموت ( monkar t - ) ( ol - mavte ) ا . ع . شدايد و سختيهاى مرك . منكرث ( monkares ) ص . ع . سپرى شده . و ريسمان بريده شده . منكرس ( monkares ) ص . ع . آنكه بر روى در مىافتد و آنكه سرنگون مىگردد . و آنكه خود را در چيزى مىاندازد . منكرى ( monkeri ) ا . پ . مأخوذ از تازى - اصرار در انكار . منكس ( monakkas ) ص . ع . سرنگون و نگونسار . منكس ( monakkes ) ا . ع . اسب سر فروفكندهء از سستى و ضعف . و اسبى كه باسبان ديگر لاحق نشود . منكسر ( monkaser ) ص . ع . شكسته . منكسر ( monkaser ) ص . پ . مأخوذ از تازى - شكسته و قابل شكستن و شكننده و سست و ناتوان . و شكست خورده و گريزان و فرار كرده . و فروهشته گوش . و منكسر الحال : پريشان‌حال . منكسر دل ( monkaser - del ) ا . پ . شكسته‌دل . ج : منكسر دلان . منكسر دلان ( monkaser - del n ) پ . ج . منكسر دل . منكسر مزاج ( monkaser - maz j ) ص . پ . عليل و ناتندرست . منكسف ( monkasef ) ص . ع . آفتاب و يا ماه گرفته شده . منكش ( menkac ) ا . ع . كاوش كنندهء در كارها . منكشح ( monkaceh ) ص . ع . پراكنده و متفرق . منكشط ( monkacet ) ص . ع . برهنه . و گشاده . و بيم و ترس سپرى شده . منكشف ( monkacef ) ص . ع . برهنه شده و آشكار شده . منكشف ( monkacef ) ص - م . ف . پ . مأخوذ از تازى - فاش شده و كشف شده و آشكار شده و ظاهر و نمايان شده . و روپوش برداشته شده . و شرح داده شده و بيان كرده شده . منكص ( mankas ) م . ع . نكص نكصا و نكوصا و منكصا . ر . نكص . منكص ( mankas ) ا . ع . جاى برگشت . منكص ( menkas ) و ( monakkas ) ص . ع . يك سو گشته و بر كنار شده . منكظة ( mankazat ) م . ع . نكظ نكظا و نكظا و نكظة و منكظة . ر . نكظ . منكع ( monka ' ) ا . ع . سپسايگى رونده . منكع ( monka ' ) و ( monakka ' ) ص . ع . انف منكع : بينى پست پهن استخوان . و كذلك : انف منكع . منكف ( mankef ) ا . ع . نام موضعى . منكف ( monakkef ) و منكفة ( monakkefat ) ص . ع . جمل منكف : شتر نكاف زده . و كذلك : ابل منكفة . منكف ( monkaff ) ص . ع . باز ايستاده و باز گذاشته . منكفت ( monkafet ) ص . ع . برگرديده و از خود برگشته . و ترنجيده . و مردم گرد آمده . و اسب لاغر . منكفس ( monkafes ) ص . ع . بر خود پيچيده . منكفئ ( monkafe ' ) ص . ع . برگرديده و منصرف شده . و برگشته رنك . منكل ( mankal ) ا . ع . سنك بزرك . منكل ( mankal ) و ( menkal ) ا . ع . آنچه بدان مردم را بسزا رسانند و عقوبت كنند . منكل ( monkall ) ا . ع . آنكه مىخندد و تبسم مىكند . و برقى كه نرم مىدرخشد و بروشنايى آن تاريكى ابر نمودار مىگردد . و شمشير كند شده .